Follow us on :

Pages

Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ !!!

Το skepastro είχε αποφασίσει να "κλείσει" για λίγες μέρες...
Η απώλεια ενός συγγενή σε συγκλονίζει και σε καταρρέει ψυχολογικά,ειδικά
όταν πρόκειται για ένα νέο άνθρωπο.
Όμως το blog άλλαξε γνώμη,δείχνοντας ότι μπορεί να διαχειριστεί μία πολύ δύσκολη κατάσταση,μιάς και η ζωή για εμάς που "μένουμε πίσω" πρέπει να συνεχιστεί...
Συγχωρέστε μας που η σημερινή ανάρτηση μας δεν έχει αθλητικό χαρακτήρα.
-------------------------------------------------------------
 Τούτη δω η ζωή, ξεκινάει με τη γέννηση και τελειώνει με το θάνατο. Η διαφορά μεταξύ τους, είναι ότι η γέννηση είναι χαρά και συνάμα ευλογία, ενώ ο θάνατος είναι λύπη και αποχωρισμός. Όσο και να το απεύχεσαι, κάποτε φτάνει η στιγμή που χάνεις ένα δικό σου άνθρωπο που αγαπάς πολύ και τότε η καρδιά σου γεμίζει θλίψη και πόνο. Πολλές φορές, ακούμε να λέγεται, «πόσων χρόνων ήταν;». Άραγε, τι σημασία έχει η ηλικία όταν χάνεις τον άνθρωπό σου; Ίσως και να έχει, γιατί δυστυχώς, φεύγουν και πολλοί νέοι άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να χαρούν τη ζωή τους. Από την άλλη πλευρά όμως, οι δικοί σου άνθρωποι δεν είναι αυτοί που θα σου λείπουν πάντα, ακόμα και αν ήταν πολύ γερασμένοι; Και αυτό, γιατί ήταν εκείνοι που μας χάρισαν την ίδια την ύπαρξη μας και ταυτόχρονα μας έδωσαν τα εφόδια και τη δύναμη, ώστε να αντιμετωπίσουμε αυτή τη ζωή. Αυτοί που μας έμαθαν να κάνουμε κουράγιο, που μας έδωσαν ένα χέρι βοηθείας ώστε να φτάσουμε να γίνουμε, αυτό που είμαστε τώρα - καλό ή όχι… δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα. Αυτό που μετράει πάνω απ’ όλα είναι η αγάπη και το είναι που μας χάρισαν απλόχερα!

Σας προτρέπω να μην χάνετε καμία ευκαιρία για να βρεθείτε με τους δικούς σας, μικρούς ή μεγάλους, φίλους και συγγενείς. Η ζωή είναι μικρή, μα έχει πολλές μικρές όμορφες στιγμές, που είναι κρίμα να τις αφήνουμε να χαθούν εξαιτίας της καθημερινότητας μας και το άγχος από την δουλειά ή το τρέξιμο για τις υποχρεώσεις μας. Να επιδιώκετε να μοιράζεστε μαζί τους στιγμές μοναδικές, που μετέπειτα… θα είναι και αυτές που θα σας ενδυναμώνουν και ταυτόχρονα θα σας κρατούν συντροφιά, όταν θα σας λείπει εκείνος που χάσατε. Ας γεμίζουμε την ζωή όλων γύρω μας μ’ όμορφες στιγμές, με χαρά και γέλιο και πολλά χαμόγελα! Η ζωή περνά και χάνεται. Στην διάρκειά της συναντάμε και πολλά βάσανα, μα δυστυχώς, στο αντίο που λέμε στους δικούς μας ανθρώπους, μας συντροφεύει και μεγάλος πόνος… Οπότε ας μην αφήνουμε την καθημερινότητά μας να περνάει όντως ανούσια και να μην αφήνει όμορφες αναμνήσεις. Ας γεμίσουμε τη ζωή μας με πολύ αγάπη και πολλές μικρές στιγμές ευτυχίας… Το ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι σ’ αυτό το σημείο, αλλά μόνο η έμφαση πιστεύω θα μας δώσει το μέγεθος της σπουδαιότητας αυτής της διαπίστωσης.