Follow us on :

Pages

Και όμως μπορούσε... (3-1)

Το πολυαναμενόμενο ντέρμπι είναι πλέον παρελθόν και ο ΑΡΗΣ δεν τα κατάφερε χάνοντας την νίκη στα τελευταία λεπτά, ενώ είχε προηγηθεί στο 59’ με γκολ του Ουντότζι.
Η ομάδα στάθηκε καλά στο γήπεδο, έχοντας σαν κορυφαίο της τον τερματοφύλακα Διούδη. 
Με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου και μέχρι το γκολ του Ουντότζι, όλοι μας είχαμε πιστέψει πως ο ΑΡΗΣ δεν θα έβγαινε ηττημένος από το σημερινό παιχνίδι. Η ομάδα πατούσε καλύτερα, αμύνονταν με άνεση και αποτελεσματικότητα, ενώ έβγαινε στην επίθεση με αξιώσεις. 
Οι αντίπαλοι μας είχαν χάσει το πάθος με το οποίο είχαν ξεκινήσει το παιχνίδι και η κερκίδα είχε ήδη αρχίσει να αποδοκιμάζει και να χάνει την υπομονή της. 
Σε εκείνο το σημείο, ο ΑΡΗΣ άνοιξε το σκορ και ήταν φυσικό να αναμένει την αντίδραση του αντιπάλου του. 
Ο χρόνος ήταν υπέρ των φιλοξενούμενων, αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσαν να τον εκμεταλλευτούν, καθώς στο 72’ και στο 80’ η άμυνα δεν μπόρεσε να κρατήσει μακριά από την εστία τους επιθετικούς του παοκ και δέχτηκε δύο γκολ, υποκύπτοντας τελικά με 3-1, καθώς δεχτήκαμε και ένα ακόμη γκολ λίγο πριν την λήξη του αγώνα.
Ο ΑΡΗΣ έχασε μια μοναδική ευκαιρία να ανασάνει βαθμολογικά και να βάλει φωτιά στους «γείτονες». 
Εμπιστεύομαι τον προπονητή μας που πολέμησε χωρίς βασικά όπλα και εν μέρει δικαιώθηκε. 
Δεν είναι πολύ αργά, αρκεί όμως να δούμε τα σημάδια της βελτίωσης. 
Ας ελπίσουμε πως η σημερινή ήττα θα αποτελέσει ένα μάθημα για τους παίκτες μας, μία υπενθύμιση πως κανένα παιχνίδι, σε καμία έδρα δεν είναι αδύνατο να κερδηθεί. Είχαμε την θέληση και το πάθος. 
Η ομάδα χρειάζεται δουλειά ως προς την αποτελεσματικότητα. Όλοι μιλάνε για ενίσχυση. 
Συμφωνώ πως με την κατάλληλη ενίσχυση θα πάμε πολύ καλύτερα. 
Ό ΑΡΗΣ όμως έχει πολλά να κερδίσει και από την εμπιστοσύνη και την δουλειά πάνω στο υπάρχον ρόστερ.
                                                                                                                ΥΕLLOW POSTER